Καπιταλιστική Νόηση [ή] "The tie story"

Κι αν δεν μπορείς να κάμεις την ζωή σου όπως την θέλεις, τούτο προσπάθησε τουλάχιστον όσο μπορείς: μην την εξευτελίζεις μες στην πολλή συνάφεια του κόσμου, μες στες πολλές κινήσεις κι ομιλίες.
Μην την εξευτελίζεις πηαίνοντάς την, γυρίζοντας συχνά κ' εκθέτοντάς την στων σχέσεων και των συναναστροφών την καθημερινήν ανοησία, ως που να γίνει σα μια ξένη φορτική.
ΚΑΒΑΦΗΣ [1913]

Πράξις 1η.
When there is a will there is a way, λένε οι αγγλοσάξονες, και το τηρούμε κατά γράμμα. Ξημέρωμα Πέμπτης 3ης 3ου. Η Ελλάδα έβραζε μετά τα δεύτερα πολύ σκληρά austerity measures μα το μόνο που με έκαιγε ήταν το προσωπικό μου image κατά τη διάρκεια της παρουσίας μου στην έκθεση. Αυτό που πρέπει να καίει κάθε καπιταλιστή σε κάθε presentation. Σταμάτησα λοιπόν στο Hermes του Ελ Βενιζέλος γιατί κάτι με χάλαγε με τη μία και μοναδική brotherly tie ( και τί image) που φορούσα. Μπήκα, είδα και απήλθα. Φθηνές στην εμφάνιση όσο και στην εξυπηρέτηση. "Πάω στα καλύτερα" σκέφτηκα για να μη χαλάσω το κλίμα μέσα μου πριν από κάθε presentation. Και δεν τη χάλασα πληρώνοντας κερατιάτικα 138 ευρώ.

Σημείωση
Ο πατέρας μου, the Senate with the cash, βλέπει γραβάτες και αισθάνεται τόσο άβολα όσο αισθάνεται βολικά το αγριοκάτσικο που πάει κάποιος να του βάλει κουδούνι. Presentation σε παγκόσμια έκθεση χωρίς γραβάτα με νόημα δεν πας, πας? Παρ'όλ'αυτά ο ίδιος άνθρωπος μου είχε δώσει σε μορφή memo-note αντί ευχετήριας κάρτας γενεθλίων όταν ήμουν φοιτητής το αείμνηστο "ΛΙΓΟΣΤΕΨΕ ΤΑ ΛΑΘΗ ΣΟΥ , ΑΥΞΗΣΕ ΤΙΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΣΟΥ". Κάτι σαν ο πατέρας σου να σου λέει ως προσωπική ευχή να περιορίσεις τα έξοδα και να αύξησεις τα κέρδη λες και είσαι Ο καπιταλισμός ο ίδιος.

Πράξις 2η.
Καλό είναι να τα έχεις καλά επαγγελματίες του ίδιου χώρου. Να μαθαίνεις και να σε μαθαίνουν μέσα από information exchange of any kind... Αφού ήπιαμε με την Αλεξάνδρα τους αυτοκρατορικούς μας εσπρέσσο λούνγκο στο Duomo Galleria Φτηνότερα παρακαλώ από όσο κάνουν στο Μπουρνάζι (...) μπήκα ξανά στο τριπάκι της αναζήτησης του image making : δλδ της γραβάτας. Μπήκα στου Zadi και κόβω τον φινετσάτο Ιταλό υπάλληλο. Σκοπός να αποκομίσεις τα μέγιστα από τους πάντες σε κάθε περίπτωση. Στη δική μου τη γραβάτα. Του δείχνω respect. "Scusate mi... I need your help for e Fiera..." του λεω και του δειχνω τη γραβάτα. "Καλημέρα" μου λέει στα ελληνικά. Με κόβει. "Nero" του λέω. Μου πετάει επιλεχτικα από διάφορες γωνιές του μαγαζιού 5 γραβάτες διαλέγω 2. Διαλέγει 1.

Σημείωση.
Διάρκεια αγοράς 4 λεπτά. Επικοινωνία. "Άψογα" μισο ελληνοιταλοαγγλικά αυτός, "άψογα" ιταλοαγγλοελληνικά εγώ. Τιμή? 20 ευρώ. Την απόδειξη την είχε ήδη έτοιμη. Μου ΦΟΡΑ τη γραβάτα ο ίδιος. Μου πακετάρει την παλιά. "Γεια σου" μου λέει. "Mille Grazie" του λέω.