Ωφέλιμο δεν είναι να ζεις και να σκέπτεσαι μέσα σε χαρακώματα του χθες. Αυτό που αξίζει είναι να οραματίζεσαι και να θέτεις νέους ορίζοντες προς ένα καλύτερο αύριο για σένα και για τους γύρω σου.
Η πολιτική δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός ούτε να θεωρείτε πως είναι επάγγελμα αορίστου χρόνου. Επιπλέον, η κληρονομική δημοκρατία που ζούμε σήμερα φαντάζει να είναι η τελευταία μορφή "εξέλιξης" της βασιλευόμενης ή ακόμα καλύτερα του ξενόφερτου πολιτεύματος που βιώνουμε ως λαός τα τελευταία 666 χρόνια (αστειεύομαι). Από τους Οθωμανούς στον Όθωνα και από τον Κωνσταντίνο στον Κωστάκη λοιπόν.
Οι χθεσινές πολιτικές ταυτότητες έχουν παύσει πια να έχουν τη σημασία και τη βαρύτητα που είχαν κάποτε. Και το ερώτημα που θέτω στον εαυτό μου καθημερινά είναι αν όντος αξίζει κανείς να έχει σήμερα πολιτική ταυτότητα στα πρότυπα ενός "αριστερού" ή "δεξιού" ρεύματος που ξεκίνησε σε παγκόσμιο επίπεδο πριν από 100 χρόνια λόγω μιας ταυτόχρονης ανακατάταξης πλούτου και γνώσης σε περισσότερες τσέπες και μυαλά. Η τεχνολογική και βιομηχανική επανάσταση συντέλεσε στην αλλαγή της πολιτικής σκέψης και εμείς σήμερα, η γενιά της διαδικτύωσης οφείλει να θέσει τις νέες βάσεις μιας νέας Πολιτείας.
Σήμερα όλες αυτές τις πολιτικές ιδεολογίες μόνο σα σκιές ή φαντάσματα μπορεί κανείς να τις διακρίνει γύρω μας. Για ποιο ιδεατό κομμουνισμό μιλάνε όταν η Κίνα είναι η κινητήρια δύναμη της παγκόσμιας κατανάλωσης? Κανείς δεν αμφισβητεί ότι ειρωνικά ή μη -αλλά ως σίγουρο παράπλευρο αποτέλεσμα- η θεωρία του Μάο και του Μαρξ δημιούργησε την ταχύτερα αναπτυσσόμενη δύναμη συσσώρευσης πλούτου.
Ποιος μπορεί να κατηγορήσει τη Δύση ως υλιστική, όταν, το διαδίκτυο που δημιούργησε, είναι για τον άνθρωπο ότι είναι για το Θεό το δέντρο της Γνώσης? Ο φιλελευθερισμός, έδωσε στον καθένα το δικαίωμα, καλώς ή κακώς, να σκέπτεται και να εκφράζετε. Να δημιουργεί. Του έδωσε το δικαίωμα να εξωτερικεύει όλα όσα έχει μέσα του και να έχει τη δυνατότητα να βρίσκει κοινό.
Ο στόχος της συσσώρευσης πλούτου έδωσε το δικαίωμα στον καθένα να είναι ελεύθερος.
Ο κομμουνισμός λοιπόν και ο καπιταλισμός είναι συγκοινωνούντα δοχεία που το ένα ξεδιψά από τα νερά του άλλου.
Ο σημερινός άνθρωπος δε μπορεί να ζει πιστεύοντας ότι υπάρχουν κόμματα και πολιτικές που πραγματικά υποστηρίζουν μία τάχα ιδεατή δεξιά ή δήθεν αριστερή πολιτική ιδεολογία. Γιατί απλά με το πέρασμα του χρόνου το συμφέρον είναι το κύριο μέλημα κάθε ομάδας ανθρώπων με κοινούς παρονομαστές και αυτό το συμφέρον δεν έχει χρώματα. Δεν έχει πολιτικές. Έχει ανάγκες. Έχει εχθρούς. Έχει conflict of interest με άλλους και στο τέλος αυτό που θέλει είναι να κερδίσει. Να γίνει το δικό του.
Αυτό που θέλουμε όλοι μας είναι στην ουσία το ίδιο. Ευημερία για την ομάδα που ζούμε. Έστω και αν αυτή η ευημερία έχει ως "αναγκαίο κακό" την υφαρπαγή της ευημερίας από μία άλλη ομάδα.
Δε μιλάω για ισοπέδωση αξιών αλλά για μία αντίληψη ανώτερη της χθεσινής. Μίας αντίληψης που εξελίχθηκε μέσα από αντιθέσεις και αντιπαλότητες. Μίας αντίληψης που ωρίμασε μέσα από ακραίες συνθήκες και σήμερα έχει την ευκαιρία να δοκιμαστεί. Όχι τόσο γιατί είναι ο καιρός της αλλά γιατί είναι καιρός να μπει ένα τέλος σε ανθρώπους και καταστάσεις που μόνο κακό κάνουν στον τόπο.
Και μιλάω για τους πολιτικούς. Για όλους τους πολιτικούς και τα κόμματα όπως υπάρχουν σήμερα.
Επιγραμματικά ο κρατικός καπιταλισμός έχει ως εξής.
Μέσα σε μία παγκοσμιοποιημένη κοινωνία , όπου κάθε άνθρωπος είναι δια-δικτυωμένος με τους άλλους συνεχώς, δε μπορούμε να επιβιώσουμε σαν πολίτες και κράτος αν δεν κάνουμε πράξη επιτέλους το "ισχυς εν τη ενωσει". Για να μπορέσουμε όχι μόνο να επιβιώσουμε αλλά και να ευημερήσουμε πρέπει να λειτουργήσουμε ανταγωνιστικά απέναντι στα άλλα κράτη, συμφέροντα και επιχειρήσεις που πολλές φορές (οι επιχειρήσεις και τα συμφέροντα) έχουν δύναμη μεγαλύτερη από τη δική μας (ήδη).
Για να το επιτύχουμε αυτό δομικά θα πρέπει να λειτουργήσουμε ως μια μεγάλη και επιτυχημένη επιχείρηση. Θα πρέπει να γίνουμε ΕΛΛΑΣ Α.Ε. στα πρότυπα εταιρειών όπως πχ της Google, της Apple με τη μαεστρία των καπεταναίων εφοπλιστών που σήμερα κατέχουν το ένα πέμπτο της παγκόσμιας χωρητικότητας μεταφοράς ξηρού φορτίου παγκοσμίως.
Ο κρατικός καπιταλισμός βασίζεται στη δομή και οργάνωση των τεχνολογικά αρτιότερων επιχειρήσεων, υπόδειγμα επιτευγμάτων και καινοτομιών. Παράλληλα βασίζεται στη στόφα σκέψης και σοφία των ανθρώπων που χωρίς πολλά λόγια χτίσανε αυτοκρατορίες πάνω σε κύματα και φουρτούνες. Και μην ξεχνάμε το ταπεινό το εμπόριο που μπορεί να κουβαλήσει μαζί με τις πραμάτειες του δημοκρατικές ιδέες.
Οι επιχειρήσεις που ανέφερα έχουν τους ποιο χαρούμενους, καλοπληρωμένους υπαλλήλους. Οι επιχειρήσεις που ανέφερα έχουν τους ποιο χαρούμενους και πλουσιότερους μετόχους συγκριτικά με άλλες επιχειρήσεις τα τελευταία 14 χρόνια που ασχολούμαι με τα χρηματοοικονομικά. Οι επιχειρήσεις που ανέφερα έχουν τους πιο πλούσιους αλλά και από τους πιο χαρισματικούς ηγέτες.
Αυτά τα πρότυπα είναι οι βάσεις του κρατικού καπιταλισμού και οι βάσεις για αυτό που αποκαλώ ΕΛΛΑΣ Α.Ε.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
2 σχόλια:
Ενδιαφερουσα αποψη αλλα ας συνεχισουμε αυτη τη σκεψη προσαρμοσμενη στα Ελληνικα δεδομενα:
Η Ελλας Α.Ε. λοιπον ευημερει κατω απο την φωτισμενη διοικηση των ικανων ηγετων της. Οι υπαλληλοι ειναι ευτυχισμενοικαι οι μετοχοι ζουν μια ανετη ζωη. Ενα σημαντικοτατο ποσοστο των μετοχων ομως ανηκει σε μια θρησκευτικη οργανωση η οποια απαιτει απο τα μελη της να παραμενουν αμορφωτα και να αναπαραγωνται με γρηγορους ρυθμους ωστε να αυξανονται διαρκως. Το βασικο τους δογμα ειναι οτι αν ειναι καλοι και υπακουοι και δεν αμφισβητουν τους πνευματικους τους ηγετες και τα πιστευω τους θα ανταμοιφθουν μετα θανατον με μια πλουσιοπαροχη ζωη σε εναν ουρανιο παραδεισο. Το βασικο τους προβλημα ειναι οτι το ανησυχο πνευμα και η μισαλλοδοξια που τους διακατεχει εκ φυσεως τους κανει να επιθυμουν τα αγαθα και τις απολαυσεισ και της επι γης ζωης τους και να ζηλευουν εκεινους που με την αξια τους εχουν καταφερει να ζουν καλυτερα απο αυτους. Επισης, εχουν να αντιμετωπισουν τη συνεχη μειωση της κατα κεφαλην αξιας των μετοχων που διαθετουν σαν ομαδα αφου εχουν απο 4-5 παιδια ο καθενας και συνεπως τα μερισματα δεν θα μπορουν να συντηρησουν τις μελλοντικες οικογενειες τους τα οποια θα αναγαστουν να δουλεψουν σε καποια υποδεεστερη επιχειρηση εφ'οσον η ελλειψη μορφωσης τους δεν τους εξασφαλιζει καποια απο τις καλες θεσεις στην μητρικη εταιρεια. Καποιοι καλοθελητες τραπεζιτες κερδοσκοποι και ανταγωνιστες που δεν βλεπουν με καλο ματι την ευημερια της Α.Ε. βρισκουν ευκαιρια να διοριστουν ως επενδυτικοι τους συμβουλοι εκμεταλευομενοι την αμορφωσια τους. Το πρωτο πραγμα που απαιτουν ειναι οι μετοχες τους να αποκτησουν δικαιωμα ψηφου (οι φωτισμενοι ιδρυτες ειχαν προβλεψει να εχουν οι ιδιοι και οι οικογενειες τους τον ελεγχο του Δ.Σ. ωστε να διασφαλισουν το μελλον της εταιρειας). Οταν αυτο τους αρνειται, μπουκοταρουν τα προιοντα της εταιρειας επιλεγοντας να διαθετουν το μερισμα τους σε ανταγωνιστικα προιοντα με αποτελεσμα τα κερδη και η τιμη της μετοχης να πεσει. Οι εξωτερικοι χρηματοδοτες απαιτουν τωρα περισσοτερες μετοχες ως εγγυηση για το δανεισμο της εταιρειας και υποβαθμιζουν την μελλοντικη προοπτικη τους πραγμα που επιβαρυνει το επιτοκιο δανεισμου της. Μετα απο λιγο καιρο για να παραμεινει ανταγωνιστικη η εταιρεια αναγκαζεται να προβει σε αυξηση μετοχικου κεφαλαιου με δημοσια εγγραφη το οποιο δινει την ευκαιρια σε ανταγωνιστικες εταιρειες και κεφαλαια να παρουν στο χερι ενα σημαντικο κομματι της που σε συνδυασμο με το ποσοστο των θρησκοληπτων τους δινει την πλειοψηφια. Η εκθεση αυτη στην διεθνη χρηματιστηριακη αγορα υποχρεωνει επισης την Α.Ε. να εκλεγει Δ.Σ. απο τους μετοχους οποτε ειναι θεμα χρονου μεχρι οι ξενοι και οι θρησκοληπτοι να εγαταστησουν τους δικους τους ανθρωπους μεσα και τα πραγματα να παρουν τον κατηφορο. Το νεο Δ.Σ αρχιζει να διοριζει ασταματητα νεο προσωπικο χωρις καμια εργασιακη εξειδικευση σε θεσεις που δεν προσφερουν τιποτα. Συντομα οι αργοσχολοι ειναι περισσοτεροι απο τους προσφεροντες υπαλληλους. Τα κεφαλαια της εταιρειας αντι να χρησιμοποιουνται για την αναπτυξη νεων προιωντον και υπηρεσιων καταναλωνονται στη μισθοδοσια. Οι ξενοι επενδυτες παρεχουν ολο το χρημα που απαιτει η εταιρεια για την καλυψη των αναγκων της στην αρχη με ευνοικους ορους μετα ζητωντας σαν ανταλλαγμα την αγορα απο την εταιρεια προιοντων που παραγονται απο δικες τους εταιρειες και μετα απλα χωρις προσχηματα επιβαλλουν απεχθεις ορους δανεισμου και τελικα εγκαθιστουν δικους τους διοικητες και αναλαμβανουν το management οδηγοντας την στη χρεωκοπια, τον πληστειριασμο της κινητης ακινητης και πνευματικης ιδιοκτησιας της, τεμαχισμο των θυγατρικων της, ωστε μετα απο μερικα χρονια να επαναπροσλαβουν ολους τους λιμοκτονουντες πλεον θρησκοληπτους με μισθο σκλαβου. Οσο για τους φωτισμενους ηγετες και αρχικους ιδρυτες, αυτοι προ πολλου εχουν παραιτηθει απο το ματαιο αγωνα και εχουν επαναδραστηριοποιηθει διαπρεποντας σε αλλες εταιρειες κωφευοντας στις απελπισμενες εκκλησεις των αλλοτε υποστηρικτων και μετοχων τους για ευεργεσιες, σωτηρια κλπ.
Παναγιωτης
Φίλε Παναγιώτη θα ξεκινήσω ανάποδα.
Το πως καταντά η ΑΕ ( χρηματοδότηση για μισθοδοσία, παραδίδεται στους ξένους) μάλλον μου θυμίζει την κατάσταση της Ελλάδος σήμερα και όχι της ΕΛΛΑΣ Α.Ε. του αύριο.
Δύο άλλα σημεία.
Η εκπαίδευση και η θρησκεία είναι δύο σημαντικά σημεία όπως και το πως η μετοχή συνδέεται με την ψήφο.
Ελπίζω να τα αναπτύξω όλα και να σε αφήσω ευχαριστημένο και ικανοποιημένο.
Δημοσίευση σχολίου