Αφορμή να ξεκινήσω έμελλε να γίνει η συνέντευξη του Ανδρέα Βγενόπουλου στην τηλεόραση. Ενός βαθύπλουτου, οξυδερκή Έλληνα που από τη μία μίλησε περί κρατικού καπιταλισμού λες και άκουγες τη Γενική Γραμματέα του ΚΚΕ και από την άλλη εκνευριζόταν όποτε τον ενέπλεκαν έμμεσα ή άμεσα με πολιτικές ή πολιτικούς.
Αφορμή να ξεκινήσω έμελλε να γίνει και η προσπάθειά μου να εξηγήσω στην Κατερίνα, my wife, ότι ο Ανδρέας όταν έλεγε δις ότι δεν τον ενδιαφέρει η πολιτική στην ουσία έβαζε τα λιθαράκια σε μία καινούργια μορφή διακυβέρνησης την οποία καλλιεργεί αρκετά βαθιά μέσα του ο κάθε ενάρετος καπιταλιστής.
Γίνεται να κάνεις βλέψεις για την ηγεσία ενός κράτους χωρίς να θες να είσαι πολιτικός? Γίνεται. Allow me to explain.
Ο κύριος Βγενόπουλος μίλησε περί κρατικού καπιταλισμού και κάνοντας εγώ τώρα το συνήγορο του Διαβόλου [...] θα ήθελα να κάνω μια πρώτη παρατήρηση.
Κρατικός καπιταλισμός σημαίνει στην φιλοσοφία της πολιτικής θεωρίας ότι ο ίδιος ο καπιταλιστικός μηχανισμός και οι άνθρωποι που τον εκφράζουν, θέλει και οραματίζεται να αναλάβει την εξουσία μέσω της σύμπραξης του πολιτικού οφέλους με το κοινωνικό κέρδος.
Υπάρχουν άνθρωποι σαν τον Βγενόπουλο που με κόπο και εξυπνάδα μεγαλύτερη από το μέσο νεοέλληνα κατάφερε να πετύχει 1000 φορές περισσότερα τουλάχιστον από εμένα. Δηλαδή οι κινήσεις και οι αποφάσεις του έχουν πολλαπλάσια οφέλη από τις δικές μου γιατί απλά είναι καλύτερος από εμένα και του το παραδέχομαι. Μέσα σε αυτούς τους λίγους "αντιπαθητικούς" καπιταλιστές υπάρχουν και κάποιοι που είναι όπως λέει και ο λαός... "ενάρετοι άνθρωποι".
Ο Σωκράτης πολύ παλιά είχε δώσει μια ετοιμολογία για τον ορισμό του τέλειου Φύλακα της Πολιτείας. Τέλειος στη φύλαξη είναι αυτός που ξέρει καλά την τέχνη της κλοπής αλλά επειδή είναι ενάρετος χρησιμοποιεί τις γνώσεις του για το κοινό καλό και βάζει σα σκοπό τη φύλαξη της Πολιτείας.
Ένας καπιταλιστής, ένας τέλειος καπιταλιστής μπορεί να βγάλει και πολλά χρήματα για τον εαυτό του αλλά και να τα στερήσει ως αποτέλεσμα από τους ανταγωνιστές του. Ένας ενάρετος καπιταλιστής μπορεί να κερδίσει μοιράζοντας την αρετή του σε πολιτικό επίπεδο εφόσον , πλέον, αυτό που τον ενδιαφέρει είναι η υστεροφημία μιας και οικονομικά είναι πλέον χορτάτος. Όπως είχε πει και ο Steve Jobs της Αpple Inc στο νεκροταφείο όλοι το ίδιο γινόμαστε.
ΑυτΟί η εκλεκτή λοιπόν ράτσα ανθρώπων έχει συσσωρεύσει τόσο Χρήμα όσο και Εξουσία. Παράλληλα, έχει απηυδήσει από την ανικανότητα αυτών που κρατούν στα χέρια τους τις πολιτικές αποφάσεις της χώρας. Μεγαλύτερες πιθανότητες να πετύχουν αυτό το σκοπό είναι οι μετρημένοι στα δάχτυλα καπιταλιστές μα κυρίως για εμένα κάποιοι εφοπλιστές. Ελάχιστες πιθανότητες, έως καθόλου, κουλτουριάρηδες ονειροπόλοι σαν εμένα.
Επαναστάσεις παλαιότερα γινόντουσαν από τους πολλούς στα φανερά και από τους λίγους στα κρυφά.
Μέσω του διαδικτύου επανάσταση μπορεί να γίνει πάνω σε ιδέες.
Στη συνέχεια θα αναπτύξω σπασμωδικά όλες μου τις σκέψεις και ανησυχίες για το πως τελικά η ΕΛΛΑΣ Α.Ε. μπορεί να είναι η τέλεια λύση για μία ευημερούσα κοινωνία ελευθέρων, ίσων, αγαπημένων πολιτών.
Εγγραφή σε:
Σχόλια ανάρτησης (Atom)
6 σχόλια:
Φίλε, δεν απέχουμε πολύ από την σιγμή που οι πραγματικοί άνθρωποι των γραμμάτων και της σκέψης θα αναλάβουν τα καθήκοντά τους. Οι πολιτικές αποφάσεις ανά την υφήλιο είναι στοχευμένα εξουθενωτικές για τους ανεπτυγμένους. Γνωρίζεις τον Aurelio Paccei? Τα αποτελέσματα στις πρακτικές που ξεκίνησαν να χαρασσονται ώς "όραμα για μια καλύτερη ανθρωπότητα", αποδυκνύονται τι ήταν μετά από 30 χρόνια. Το θέμα είναι εξαιρετικά περίπλοκο. Η παγκοσμιοποίση ξεκίνησε πρίν από καμιά 40αριά χρόνια με στόχο την κατάρρευσης της ΕΣΣΔ και πρόσχημα την ευημερία των λαών. Εξ'ού και μετά το 1986 η παγκοσμιοποίηση επικράτησε και σαν ιδέα ( "New International Economic Order" λεγόταν από τον ΟΗΕ το 1970). Η ιστορία έχει περίπου ώς εξής.. Μετά το 1996 περίπου το τραπεζικό σύστημα βρισκόταν λίγο πρίν την κατάρρευση. Οι κυριότερες αιτίες ήταν η υπερπαραγωγή που έμενε στις αποθήκες και ο λιγοστός δανεισμός.Έπρεπε να βρεθεί τρόπος διεύρυνσης της καταναλωτικής βάσης, και μείωσης των συνολικών ποσών καταθέσεων...και βρέθηκε. Σε αυτή τη φάση και για τα επόμενα χρόνια οι δυτικοί έκαναν ανοίγματα πρός τις "αναδυόμενες αγορές" και τα χρηματηστήρια. Οι τράπεζες συντονισμένα έπαιξαν ένα ύπουλο παιχνίδι. Ανέβαζαν παγκοσμίως τα χρηματηστήρια.Τα ΜΜΕ βοηθούσαν συντονισμένα. Ο κόσμος θεώρησε καλή κίνηση το να τοποθετηθεί στα χρηματησστήρια. Απέσυρε μεγάλο όγκο από τις καταθέσεις του και τοποθετήθηκε. Το 1999-2000 οι τράπεζες παγκοσμίως που είχαν τοποθετηθεί πολύ χαμηλά στα χρηματηστήρια, άρχισαν να τραβάνε τα λεφτά. Οι τράπεζες δημιούργησαν υπεραξίες και ο κόσμος έχασε τις καταθέσεις του.Αποτέλεσαμα.. δεν πληρώνονταν οι τόκοι που πληρόνωνταν πρίν. Ο κόσμος δεν είχε τα χρήματα που είχε ενώ το τραπεζικό σύστημα που συγκέντρωσε τα χρήματα, άρχισε να μοιράζει δάνεια αβλεπεί! Πρόσεξε τώρα το πολλαπλό όφελος... 1ον Οι υποχρεώσεις των τραπεζών πρός καταθέτες μειώθηκαν σημαντικά 2ον Τα αποθεματικά γιγαντώθηκαν 3ον Δόθηκε η δυνατότητα δανεισμού με μεγάλο βάθος χρόνου για μικροδάνεια 4ον με τα χρήματα των μικροδανείων κινήθηκαν οι "υπερπαραγωγές" σε βιομηχανία,κατασκευές,ναυτιλία, παντού! 5ον Το νομισματικό σύστημα ισορρόπησε σημαντικά(χαμηλός σχετικά πληθορισμός για τα επόμενα χρόνια)... Πρίν όμως επέλθει η ισσοροπία του νομισματικού συστήματος, έγινε και η κίνηση της ΟΝΕ. Η ΟΝΕ θέλει και πλούσια και φτωχά κράτη... (εξ ού και η ένταξη των φτωχών χωρών την ίδια περίπου περίοδο) Γιατί? Άκου να δείς. Το παράδειγμα της Ιαπωνίας είναι το χαρακτηριστικότερο στην οικονομική ιστορία. Εξαγωγές τεράστιες-εισαγωγές καθόλου-αρνητικός πληθορισμός-δυσθεώρητη άυξηση του γιέν- κατάρρευση της οικονομίας της Ιαπωνίας. Με τα μικρά κράτη η ΕΕ μπορεί να έχει αγορές έτοιμες προς τοποθέτηση ώστε να ελέγχει την τιμή του ευρώ (να μην «σκληρύνει». Δεν είχε υπολογίσει όμως τι θα επακολουθήσει..) Κάπου εδώ στο παιχνίδι μπαίνει και η Κίνα. Η Κίνα λόγω της μεγάλης φτώχιας που είχε τα περασμένα έτη, δεν βίωσε την κατάρρευση της ασιατικής οικονομίας των 80. Οι μεγαλοεταιρίες έβλεπαν τον κορεσμό των ανεπτυγμένων αγορών και θέλησαν να ανοίξουν αγορές α)με φθηνά εργατικά χέρια και β) με δισεκατομυρία καταναλωτές (Κίνα-Ινδία) και βέβαια δανειολήπτες μελλοντικά. Τα περασμένα 2 χρόνια, άρχισαν να ελλαττώνωνται σημαντικά οι δανειακές αιτήσεις των ανεπτυγμένων χωρών (κορεσμός). Με απλά λόγια, όσοι πήραν σπίτι, πήραν όσοι πήραν αμάξι πήραν.. οι υπόλοιποι δεν θα πάρουν γιατί δεν θα μπορούν να πληρώσουν κλπ. Ηρθε η ώρα το σχέδιο να βγεί από το συρτάρι. «ΩΦΕΛΗ ΑΠΟ ΜΙΑ ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΥΦΕΣΗ».
Πρίν ξεσπάσει η οικονομική κρίση, γίνονταν διαβουλεύσεις μεταξύ Κίνας και αμερικής. Τι μπορεί να ειπώθηκε δεν γνωρίζουμε. Γνωρίζουμε όμως ότι εάν το βιωτικό επίπεδο της Κίνας αυξηθεί στο σύνολό του, οι πελάτες των πολυεθνικών θα υπερπολλαπλασιαστούν (το κρατάμε στο μυαλό μας). Το πιο πιθανό είναι οι αμερικάνοι να ρώτησαν τους Κινέζους.. «Σκοπευετε να σταματήσετε τις επενδύσεις στο εξωτερικό?» (το κάνουν οι κινέζοι για να έχουν ισορροπημένο εμπορικό ισοζύγιο) ώστε να ξέρουν εάν ανέβει το γουάν και αυξηθούν οι αγοραστές των πολυεθνικών. Πιθανότατα οι Κινέζοι είπαν «Οχι». Αυτή η απάντηση σημαίνει ότι δεν πρόκειται στο άμεσο μέλλον να υπάρξει σημαντική σύγκλιση των βιωτικών επιπέδων των Κινέζων και αύξηση των καταναλωτών. Στη συνέχεια πιθανόν οι αμερικάνοι να ρώτησαν «θεωρείτε το δολάριο επισφαλές»? Οι Κινέζοι φαντάζομαι θα απάντησαν «Ίσως». Αυτό σημαίνει ότι σε ένα «σκάσιμο» της αμερικανικής οικονομίας το δολάριο θα αρχίσει συνεχώς να υποβαθμίζεται σταδιακά με εναλλαγή του δολαρίου σε ευρώ ή Ελβετικό φράγκο στις αγορές. Η πραγματική απειλή για το σκάσιμο της αμερικανικής οικονομίας ήταν τα παράγωγα, τα οποία ανέρχονταν σε 800τρίς$ ή 4 φορές το παγκόσμιο ΑΕΠ!!! Το επόμενο και τελευταίο βήμα πρίν την έναρξη του σχεδίου ήταν η επίσκεψη στον Πούτιν (πιθανόν για να τον ρωτήσουν τι θέση θα πάρει στο σχέδιο που θα υλοποιήσουν). Τι μπορεί να ήθελαν από τον Πούτιν? Πιθανόν επιρροή στην παγκόσμια «αντιδραστική αριστερά». Αυτός τους έστειλε απο εκεί που ήρθαν. Πιάνεις την εικόνα? Το σχέδιο τρενάρει λίγο λόγω Πούτιν (σχετική διαβούλευση της λέσχης μπίλντερμπεργκ την αντίστοιχη περίοδο..). Παρόλαυτα, ίσως με κάποιες τροποποιήσεις, το σχέδιο «οικονομική κρίση» ξεκινά να υλοποιείται! (Πρωσοπικά πιστεύω ότι το παρόν σχέδιο είναι πιλοτικό κομμάτι ενός μεγαλύτερου). Από αυτό το σχέδιο και πάλι τα κέρδη διαβλέπονται πολλαπλά. (Από δω και κάτω αναγράφω ΣΕΝΑΡΙΑ και ΕΙΚΑΣΙΕΣ). 1ον Μπλοκαρίστηκε η "φούσκα" των αμερικανικών παραγώγων με έλεγκτικούς μηχανισμούς. 2ον Μπλοκάρεται η επενδυτική βουλιμία της Κίνας 3ον Αυξάνεται συγκριτικά η δύναμη των οικονομιών των νέων μεγάλων αγορών, μέσω υποβάθμισης των δυτικών 4ον υποβαθμίζεται η αξιοπιστία του Ευρώ 5ον Λαμβάνονται μέτρα που ΠΡΕΠΕΙ να οδηγήσουν σε λαϊκή εξέγερση με αίτημα "πάρτε τα από τους έχοντες!"... σε μέσες άκρες πρίν κανα μήνα είπε η Μέρκελ ότι πρέπει να μπεί χέρι στις καταθέσεις των πλουσίων... που τις έχουν σε Ελβετικό φράγκο! Τι σύμπτωσεις! Εάν λοιπόν ο κόσμος εξεγερθεί, τότε θα την πληρώσουν οι έχοντες κάποια από τα φράγκα (το 40% των παγκοσμίων καταθέσεων είναι στην Ελβετία ). Εάν η κοινωνία δεν εξεγερθεί τότε θα οδηγηθούμε σε πολύ μεγαλύτερη σύγκλιση με τα ασιατικά κράτη λόγω εξαθλιωτικών μέτρων (δηλαδή αυξάνονται κατα πολύ οι καταναλωτές από ασία μέσω αύξησης της οικονομίας τους λόγ της συγκριτικής υποβάθμισης της δυτικής)! Η απληστία έχει αποδείξει ότι μάλλον θα γίνουν και τα δύο. Η σειρά είναι η εξής... Πρώτα εξεγείρεται ο κόσμος, μετά τα παίρνουν από τους έχοντες (τόσο ώστε να χτυπηθεί η ελβετική οικονομία), μετά δηλώνουν ότι αυτά τα λεφτά δεν φτάνουν.Ο κόσμος ηρεμεί αποδεχόμενος το πεπρωμένο του και συνεχίζει να εργάζεται χωρίς μέλλον. 6ον Παράλληλα, οι εξεγέρσεις θα επιφέρουν ανεκτικότητα στην αποδοχή αυστηρότερων ελέγχων και αστυνόμευσης... δηλαδή άμεσης εφαρμογής του νόμου, όσο αδίστακτος και να είναι 7ον Από τα "λάθη του παρελθόντος" το τραπεζικό σύστημα θα γίνει πιο συγκεντρωτικό. ΑΥΤΑ ΕΙΝΑΙ ΕΙΚΑΣΙΕΣ. Τον πιο ύπουλο ρόλο σε όλο αυτό το σκηνικό τον παίζουν τα ΜΜΕ τα οποία ΑΔΙΑΚΡΙΤΩΣ εκτελούν εντολές χωρίς να γνωρίζουν τις αιτίες. ΣΤΟ ΜΕΛΛΟΝ λοιπόν φαίνεται μια πραγματικά παγκοσμιοποιημένη οικονομία πιο αυστηρή και πιο καταδικαστική για τους πολίτες. Θα γίνουμε λοιπόν που θα γίνουμε υποχείρια (για εκεί πάει) γιατί να μην κοιτάξουμε να δημιουργήσουμε μια πιο ανεξάρτητη εσωτερική οικονομία ώστε να μπορούμε να ρυθμίζουμε το μέλλον μας? Αυτό πιστεύω θέλει ο Ανδρέας όταν αναφέρει τον «Κρατικό Καπιταλισμό». ΟΛΑ ΤΑ ΠΑΡΑΠΑΝΩ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΕΙΝΑΙ ΚΑΙ ΜΠΟΥΡΔΕΣ ΚΑΤΑΣΤΡΟΦΟΛΟΓΙΚΕΣ... ΘΑ ΔΕΙΞΕΙ.
Δες και μια πρώτη επιβαιβέωση http://www.sofokleousin.gr/archives/51818
Οικονομικές αναλύσεις γίνονται είτε ακαδημαΐκά για να βρεθούν τα αίτια ενός αποτελέσματος μεταγενέστερα είτε για να σπεκουλάρουμε κερδοσκοπικά σορτάροντας συνήθως χρήματα άλλων παίζοντας τη ζαριά μας. Και οι δύο περιπτώσεις δε σχετίζονται με φιλοσοφικές αναζητήσεις.
Θα προσπαθήσω μέσα από πάρα πολύ αργά βήματα να εκμαιεύσω αυτό που θεωρώ αλήθεια πίσω από τον κρατικό καπιταλισμό και θα φτάσω στην πρακτική του φιλοσοφική του υπόστασή.
I kindly ask your patience in case you keep find interesting reading my notes. They all have a reason. Όλα έχουν το λόγο τους.
Διαφωνώ. Η φιλοσοφική αναζήτηση για να είναι ουσιώδης πρέπει να έχει χρησιμότητα, να μπορεί να εκτιμήσει τις πραγματικές παραμέτρους να τις ερμηνεύσει και να τις προβλέψει. Αυτή ήταν και η βασική διαφωνία των αρχαίων σχολών κλασικής φιλοσοφίας σε αντίθεση με τους σοφιστές και τους στωικούς. Η δέ σύγχρονη φιλοσοφία όπου δεν αναφέρεται στον ηρωικό λαϊκό ρεαλισμό της αριστοκρατίας θεμελιώνεται στην οικονομία και τις παραγωγικές διαδικασίες.Ο ίδιος ο καπιταλισμός είναι οικονομική ένοια.Για να μπορεσεις να προσεγγίσεις τη φιλοσοφική συνιστώσα του κρατικού καπιταλισμόυ δεν έχεις να κάνεις τίποτα περισσότερο απο το να αποκωδικοποιήσεις τις έννοιες. Κρατικός καπιταλισμός σημαίνει ελεύθερη οικονομία με "συναινετική συνεργασία" κράτους και επιχειρήσεων προς όφελων των πολλών. Πολύ απλά, ο Βγενόπουλος όταν πρότει να να του δώσουν το μανατζμεντ του ΟΤΕ, ήθελε να υπάρχει το θεσμικό πλαίσιο που να του επιτρέπει με νόμους ελεύθερης οικονομίας να το αναλάβει χωρίς παρέμβαση πολιτικών προσώπων.Όταν ζήτησε το μάνατζμεντ κρατικού νοσοκομείου, ήθελε να του δωθεί αυτή η ευκαιρία. Όταν έκανε δωρεά τον επιταχυντή στο Αγλαϊα Κυριακού, ήθελε το κράτος με ευέλικτο τρόπο να συνεργαστει. Είναι λίγο περίεργο το θέμα. Αφ'ενός θές ένα κράτος που τα έσοδα του μετρό και των διοδίων που εξυπηρετούν πολύ κόσμο να τα παίρνει το κράτος, αφεταίρου θές ένα κράτος που να δίνει την δοιηκηση του σε ευέλικτους και ικανούς ιδιωτικούς φορείς. Εϊναι μια περίεργη σχέση με περίεργο θεσμικό πλαίσιο.
ο κρατικός καπιταλισμός δεν είναι σύμπραξη κράτους-ιδιωτών όπως είναι σήμερα. Το ίδιο το κράτος διοικείτε από ιδιώτες εις γνώσιν του λαού ως μορφή πολιτεύματος όπου στοιχεία της αγοράς (ανταγωνισμός) έχουν μπει για τα καλά στη λειτουργία αλλά κυρίως στο μυαλό αυτών που διοικούν.
Δημοσίευση σχολίου